از دهه هاي پاياني سده 18 بنابه دلايل سياسي ، اقتصادي و جمعيتي ، با طرح نظريه مالتوس، سياستهاي مبتني بر كاهش مواليد نخست در انگلستان و پس از آن در ساير ممالك اروپائي و آمريكائي مطرح شد اما برنامه هاي تنظيم خانواده به شكل امروزي تنها از قدمتي حدود نيم قرن برخوردار است.
در ايران سياستهاي جمعيتي مبتني بر تنظيم خانواده ، نخست طي سالهاي 46 تا 57 و دوم از سال 68 تا امروز آغاز و به مورد اجرا گذاشته شده است.
قانون تنظيم خانواده در ايران در تاريخ 26 ارديبهشت 1372 ، مشتمل بر چهار ماده و دو تبصره در مجلس شوراي اسلامي تصويب گرديد و در تاريخ دوم خرداد 1372 به تائيد شوراي نگهبان رسيد . طبق اين قانون ، كليه امتيازات متعلق به فرزندان بالاتر از رده سه حذف گرديد.